martes, enero 16, 2007

Xornadas 15 e 16

Primeiro o Richard Gere e agora esto..., pero tranquilos meus! este sigue sendo o blog do santiso. O que pasa é que ésta, aparte de ser unha das miñas películas favoritas, ten un título que ben a dicir porqué faltan as crónicas das dúas últimas xornadas. E é que o abaixofirmante, por motivos diversos, non puido acudir ós dous últimos encontros da nosa gloriosa udé. Si sabemos que no primeiro deles arrancamos un empate a dous tantos no Zahorra Stadium contra o Piloño no partido que inauguraba o novo ano. Resultado meritorio se se ten en conta que se comenzou perdendo dous a cero, así que, como di o tópico "gañouse un punto en vez de perder dous". Os dous tantos do Santiso foron anotados por Alfonso e orixinados en xogadas a balón parado. Tras un xusto penalti chegou o primeiro e o segundo veu tra-lo saque dunha falta.
En canto ó partido deste domingo decir que por fin chegou unha nova victoria, que non por esperada (xogábase contra o Prevediños que sigue con cero puntos) ten menos mérito. Gañou o santiso por 2 goles a 3 no campo dos de Touro con un gol de Manolo (Ronaldiño) e dous de Alberto (Cordido).
Cóntanme que neste partido o noso dianteiro centro viña, se cabe máis inspirado e falador que de costume, e que, unha vez máis, foi o colexiado quen máis disfrutou (ou sufriu) as súas ocurrencias con frases do tipo "pero que obstrucción nin mi madre árbitro, eso era na mili" ou "¿Pero como me pitas falta por decir "voooy!!"?, logho se digo vaaaca, ¿vasma pitar tamén?" e outras similares.
Por certo que, según parece, o propio Manolo, pese a non marcar no partido anterior, tamén aportou o seu gran de area, xa que ademais da súa constante entrega foi clave coméndolle a orella ó árbitro cando o Santiso perseguía a remontada. Parece ser que se escoitou unhas 100 veces algo como "Árbitro, hasta que empatemos non se che ocurra pitar eh!!".

Desexar, finalmente unha pronta recuperación o noso porteiro, máis que nada para que Iacha Junior poida volver a deleitarnos coas súas carreiras pola banda, pese a que me dín que o traxe de porteiro parece que foi feito á súa medida. En breve publicarei unha imaxe donde se demostra que con ese corpo calquera traxe senta ben.

Un saúdo a todos e forza Santiso!

4 comentarios:

  1. barbarísimoazo16/1/07 10:58

    jajajajajajajajaja!!! Moi bo, moi bo!!! Vivan as crónicas do Santiso e o seu particular cronista, que nos saca o sorriso... e os colores.
    Noraboa por esa vitoria, aínda que estea aquí retransmitida a distancia, e agardamos xa, famentos, a foto dese corpazo danone.
    Un saúdo, tono

    ResponderEliminar
  2. rikimelide16/1/07 21:05

    Non sei que me da que é unha ave de portocelo o arriba firmante pero non che sei.
    Xa tardaba a volta a rede de Tono.
    Coincido contigo na peli, moi boa, a parte do barbeiro e do dos "Soprano" da gusto ver a unha inicipiente Scarlet johannson jejjee
    veña a seguir asi fenómeno ah, e se non tes a foto do Santiso do primeiro ascenso dimo que cha mando

    ResponderEliminar
  3. hola amigos, a U.D. é certo que non está a paar por un bo momento en canto a resultados, pero a temporada está sendo inmellorable en canto a promoción do clube, grazas a que contamos cunha estrela mediática como Richard Gere, do cal se dí que inda que non xogue sempre será rentable para o clube por os ingresos por venta de camisetas, en Melide están esgotadas dende hai meses. Grazas Richard por estar do lado dos máis modestos. Desexamos ver canto antes ese corpazo de corto

    ResponderEliminar
  4. Anónimo8/2/07 13:59

    Hai dúas posibilidades: que a gloriosa u.d se disolvese como equipo de futebol e que constiuísen unha tuna que, igualmente, domingo si domingo non, se xunta no cruce do Ferreiro de Chorén para partir de cara a súa actuación dominical. OU... outra opción, é que o noso cronista preferido ande na berza, estea quitado de vicios futboleros ou perdese a comunicación coa plantilla, agora que seica anda lexionado... aaaaaaaaaaaiiii, a edá éche o que ten!
    En fin, que alguén vote por algunha destas posibilidades, nas que agroma sempre, moi no fondo, o desexo esperanzado de volver ter novas do noso equipo patrio....

    ResponderEliminar